Ustanın Elinin Dokunuşu
Yazan: matematiklebarisiyorum Haziran 28, 2007
Mezatçı, hırpalanmış ve çizilmiş olan eski keman için harcayacağı zamana pek değmeyeceğini düşünüyor; yine de onu izleyenlere gösterirken gülümsüyordu.
- “Bu ne eder, arkadaşlar?” diye bağırdı. Açık artırmayı kim başlatacak?”
- “Bir dolar, bir dolar”, ardından iki dolar. “Sadece iki dolar mı?”
- “İki dolar, iki dolar… Kim üçe çıkaracak?” “Yok mu artıran? Evet, üç dolar, üç dolar, üç dolara satıyorum…”
Ama olamaz, en arka sıralardan, kır saçlı bir adam öne geldi, eski kemanı aldı, üzerindeki tozu sildi,gevşek yaylarını gererek akort etti ve bir meleğin Noel ilahisi söylemesini andıracak kusursuzlukta hoş bir melodi çaldı. Müzik sona erdi ve mezatçı alçak bir sesle,
- “Keman için ne kadar veriyorsunuz?” dedi.
Sonra onu coşkuyla havaya kaldırdı.
- “Bin dolar. Peki, kim iki bin diyecek? İki bin…
- Evet üç bin… Satıyorum, satıyorum, sattım!”
İnsanlar coşkuyla alkışlıyorlardı.
Ama bazıları ağlıyordu: “Ne oldu da değeri değişti, anlayamadık!” Hemen yanıt geldi:
- “Bir ustanın eli değdi!”
Dünyada uyumsuz, hırpalanmış ve yaralanmış bir yaşam süren birçok kişi, tıpkı bu keman gibi, düşüncesiz bir kalabalığa ucuza satılma durumuyla karşılaşır. Bir kase çorba, bir bardak şurup, bir oyun…
