Cemal Çağlı
Yazan: matematiklebarisiyorum Temmuz 8, 2007
UNUTTUKLARIM,
ZOR UNUTTUKLARIM,
HİÇ UNUTAMADIKLARIM!
HEP BİLGİ VERİP, BİLGİ İSTEYEN ÖĞRETMENLERİMİ ÇABUK UNUTTUM.
BİLGİYİ KÜÇÜMSEYİP SEVGİYLE YAKLAŞAN ÖĞRETMENLERİMİ ZOR UNUTTUM. SEVGİYLE YAKLAŞIP BİLGİ VEREN ÖĞRETMENLERİMİ HİÇ UNUTAMADIM. GÜLÜMSEMEYİ, İNSANLARIN GÖZLERİNİN İÇİNE BAKMAYI, SEVGİNİN PAYLAŞMAK OLDUĞUNU, PAYLAŞMANIN İNSANLAŞMAK OLDUĞUNU BANA ONLAR ÖĞRETTİ…
‘’SEVGİNİN OLMADIĞI YERDE BIRAKIN EĞİTİMİ, VERİMLİ BİR ÖĞRETİM BİLE YAPILAMAZ’’ DİYEN ÖĞRETMENİMİN SESİ KULAKLARIMDA HALA ÇINLIYOR.
‘’NOT NEDİR Kİ ÇOCUĞUM, ÖNEMLİ OLAN SENİN DAVRANIŞIN’’ DİYEN CANIM ÖĞRETMENİMİ DUYAR GİBİYİM; KOŞUP ELLERİNDEN ÖPESİM GELİYOR…
SEN ÇOK YAŞA ÖĞRETMENİM! İYİ Kİ TANIDIM SENİ BEN DE SENİN GİBİ BİLGİDEN ÖNCE SEVGİYİ SUNUYORUM ÖĞRENCİLERİME VE ONLARI AYRIMSIZ SEVMEYE ÇALIŞIYORUM. ZAMAN ZAMAN KALBİMİ KIRSALAR DA, PAYLAŞMAK YERİNE BENCİLCE DAVRANSALAR DA SEVİYORUM ONLARI…
Cemal ÇAĞLI
